ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη της Τάνιας Χαμοπούλου για το βιβλίο "ΔΕΚΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ" - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΥΤΟΥΚΑΚΗ - Εκδόσεις Λιβάνη

ΔΕΚΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Κατερίνα Κουτουκάκη

Εκδόσεις Λιβάνη

 

Η Φωτεινή Αρχοντάκη είναι μια νέα γυναίκα με όνειρα, φιλοδοξίες και πάθος για την ζωή. Γεννημένη στο Νησί και μεγαλωμένη στα πούπουλα, σπουδάζει στην πρωτεύουσα κι ερωτεύεται τον Μάρκο, τον γιο της μαγείρισσάς τους, "τον Τουρκόσπορο, τον μπάσταρδο, τον αλήτη". Μία καλομαθημένη πριγκίπισσα κι ένα αγόρι με πληγωμένη ψυχή. Το ζευγάρι, παρά τις αντιρρήσεις των δικών τους, παντρεύεται...γιατί ήταν "γραμμένο" η Φωτεινή κι ο Μάρκος να είναι μαζί. Έκαναν όνειρα, ζούσαν ευτυχισμένοι, ένιωθαν τυχεροί...αλλά "πόσο κόντρα με τα όνειρά μας παίζει η ζωή τα παιχνίδια της..."

Η Ζωή, καρπός της αγάπης τους, είναι ένα παιδί με ειδικές ανάγκες. Αυτή η κατάσταση θα τους φέρει μπροστά σε πολλά προβλήματα και θα επηρεάσει τις σχέσεις τους...την δική τους, με τους δικούς τους, με τους φίλους τους. Ο Μάρκος ποτέ δεν έμαθε να εκδηλώνει τα συναισθήματά του, έτσι στα δύσκολα, αυτά που δεν μπορεί να καταλάβει και να αποδεχτεί, επιλέγει την φυγή. Η Φωτεινή πρέπει να επιβιώσει σε έναν κόσμο γεμάτο καταστροφές και αγκάθια που την πληγώνουν. Πρέπει να παλέψει μόνη της με "τέρατα και δαίμονες" και να βγει νικήτρια για την Ζωή της. Η μικρή επαρχία του Νησιού με τα στεγανά της για ανθρώπους και συναισθήματα θα την διώξει.

Η Φωτεινή θα νιώσει την εγκατάλειψη και την μοναξιά σε κάθε κύτταρό της. Ποιος θα την υποστηρίξει ουσιαστικά; Ποιος θα την βοηθήσει να μην την πνίξουν τα μεγάλα κύματα της ζωής της που πάνε και φέρνουν κυρίως δυσκολίες; Η Φωτεινή θα πρέπει να ανακαλύψει τις δέκα αλήθειες που θα την βοηθήσουν στο δύσκολο μονοπάτι που την περιμένει. Δέκα αλήθειες για την ζωή που θα ανακαλύψει μόνη της και θα την κάνουν να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται και αντιμετωπίζει τα προβλήματα.

"Αν δεν καείς στην κόλαση, δεν θα βρεις τον δρόμο για τον παράδεισο."

Μέσα από την μητρότητα ενός ξεχωριστού παιδιού με ειδικές δεξιότητες κι ανάγκες θα μάθει την Αποδοχή και την Άδολη αγάπη. Θα αγαπήσει τα συναισθήματά της (τον θυμό, την λύπη, την απόγνωση) και θα επιτρέψει στον εαυτό της να λυγίσει χωρίς όμως να παραδώσει τα όπλα. Μαζί με την φροντίδα της Ζωής θα φροντίσει και τον εαυτό της και τις νέες σχέσεις που θα προκύψουν μέσα από κοινά όνειρα κι ελπίδες. Η Ζωή της, θα της μάθει να αγαπά χωρίς όρια και θα την "βοηθήσει" να αφήσει χώρο στην αγάπη να έρθει να την βρει.

"Η Ζωή ήταν για την μάνα της τα βάσανα και η χαρά της. Το χαμόγελο και και το δάκρυ της, η ελπίδα και η απελπισία της. Η Ζωή ήταν για την μάνα της η μεγαλύτερη δασκάλα της ζωής της."

Τέσσερα χρόνια μετά το πρώτο της βιβλίο «Μοίρνα, το γλυκό κρασί της μοίρας», η Κατερίνα Κουτουκάκη γράφει ένα μυθιστόρημα στο οποίο συνδυάζει την μυθοπλασία με προσωπικά βιώματα μέσα από την εμπειρία της με την αναπηρία. Ένα μυθιστόρημα καλογραμμένο, ρεαλιστικό, με όμορφη γλώσσα και περιγραφές που δημιουργούν έντονα συναισθήματα. Μέσα στην ιστορία της Φωτεινής, η συγγραφέας μιλά χωρίς μελοδραματισμούς για τον έρωτα, την αγάπη, την προδοσία, την φιλία, την αυταπάρνηση. Όπως έχει πει σε συνέντευξή της, μέσα από τις Δέκα αλήθειες θέλει να μας μυήσει στην Αυτογνωσία...να Αναγνωρίσουμε, να Αποδεχτούμε και να Αλλάξουμε την πραγματικότητά μας και μας καλεί να ξαναβρούμε την χαρά μέσα μας.

Ένα μυθιστόρημα που λάτρεψα, βρήκα τον εαυτό μου σε αρκετές σελίδες του και οι Δέκα αλήθειες της Φωτεινής είναι πια και δικές μου αλήθειες.

Τάνια Χαμοπούλου

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Περισσότερα για το βιβλίο εδώ

 

 

Γράφει η Γιούλη Τσακάλου - Ελεύθερος Τύπος για το βιβλίο «Κατερίνα Κουτουκάκη» ΔΕΚΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ - Εκδόσεις Λιβάνη

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΟΥΛΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

ΒΙΒΛΙΟ : ΔΕΚΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Συγγραφέας: Κατερίνα Κουτουκάκη

Εκδόσεις  Λιβάνη

 

 

Οι «ΔΕΚΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ» εκδόσεις Λιβάνη έφθασαν στα χέρια μου, μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων.

Σκέφτομαι να μιλήσω γι’ αυτό το βιβλίο ξεκινώντας ακριβώς από το θελκτικό και πρωτότυπο εξώφυλλο του.

Λευκό, λιτό, σε ευθυγράμμιση και αρμονία το όνομα, ο τίτλος και το σύμβολο που απεικονίζεται. Έμοιαζε με βαρίδι, μα έψαξα λίγο και βρήκα πως είναι ένα εκκρεμές. Με λίγο ψάξιμο ακόμα έμαθα τι συμβολίζει το εκκρεμές. Συμβολίζει το κέντρο. Όπου κι αν κινηθεί, καταλήγει στο κέντρο. Όταν έχεις τελειώσει το βιβλίο καταλαβαίνεις πως από το εξώφυλλο η συγγραφέας σε προϊδεάζει γι’ αυτό το οποίο θα σου μιλήσει. Για την Αλήθεια, την δική της, των ηρώων της, της ίδιας της ζωής. Κι η Αλήθεια βρίσκεται στο κέντρο του εαυτού μας κι ένα εκκρεμές στο εξώφυλλο, σχεδόν σου φωνάζει αυτό που θέλει στο τέλος να ενσταλάξει μέσα σου.

Η ιστορία ξεκινά και σε αρπάζει ‘από τα μαλλιά’ να μείνεις εκεί, να μην πάρεις ανάσα. Η Φωτεινή Αρχοντάκη κατάγεται από το Νησί κι η συγγραφέας έξυπνα αφήνει τον αναγνώστη να τοποθετήσει τους ήρωες στον δικό του τόπο, να τους ταιριάξει με τις δικές του οικείες εικόνες. Άλλωστε σε αυτή την ιστορία πολύ λίγο ρόλο παίζει ο τόπος. Πρωταγωνιστές είναι μόνο οι ήρωες. Αν ήταν θεατρικό έργο κι η συγγραφέας, η σκηνοθέτης του, είμαι σίγουρη πως θα έβαζε τους ήρωες της να παίζουν σε ένα αφαιρετικό σκηνικό. Άλλωστε και στην ίδια δεν αρέσουν οι μακροσκελείς περιγραφές.

Όταν κάποτε, στο προηγούμενο βιβλίο της, την είχα ρωτήσει γιατί δεν κάνει λεπτομερείς περιγραφές του χώρου ή του τόπου, μου είχε απαντήσει πως δεν μπορεί να γράφει κάτι που και η ίδια κουράζεται να διαβάζει.

Οι Δέκα Αλήθειες, είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που μιλά για ένα σημαντικό πρόβλημα, όπως είναι η αναπηρία, χωρίς να είναι μία ιστορία μελό και χωρίς να εστιάζει στο πρόβλημα αυτό με διάθεση να έλξει τον οίκτο του αναγνώστη. Τολμώ να πω πως «χρησιμοποιεί» την αναπηρία ως αίτιο, για να φωτίσει τις συνέπειες στις σχέσεις των ανθρώπων σε όλα τα επίπεδα. Αποδίδει την επιτυχία αυτή στη δύναμη που εκλύεται όταν αποφασίζουμε να κάνουμε την πίστη μας πράξη!

Ακροβατείς με επιτυχία ανάμεσα στο συναίσθημα και στην ωμή πραγματικότητα.

Θέλοντας να πω δύο λόγια για την πλοκή του βιβλίου θα σας αναφέρω πως η ηρωίδα, η Φωτεινή Αρχοντάκη, είναι μία  όμορφη νέα γυναίκα που μεγαλώνει σε μια εύπορη οικογένεια στο Νησί. Εκεί γνωρίζει και παντρεύεται, μετά από αγώνα και αντιπαραθέσεις με την οικογένεια της τον Μάρκο Καλογήρου, γιο της μαγείρισσας τους. Λίγα χρόνια αργότερα φέρνουν στον κόσμο ένα κορίτσι, όπου λίγο πριν την βάφτιση του, ανακαλύπτουν πως το παιδί πάσχει από ένα νόσημα που του δημιουργεί μόνιμη αναπηρία. Και εκείνο είναι το σημείο όπου τα πάντα ανατρέπονται.

Πόσοι αντέχουν να ζουν με αυτό; Πως διαρρηγνύονται οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια, ανάμεσα στο ζευγάρι αλλά και στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον; Και οι φίλοι; Πόσο σημαντικός ή δευτερεύον μπορεί να είναι ο ρόλος τους στην ζωή μας; Η Μοίρα, το Θείο, οι φόβοι μας, ο θυμός μας, οι ανατροπές, οι ισορροπίες μας, οι επιθυμίες, οι προσδοκίες και οι προθέσεις μας, θέματα που η συγγραφέας αγγίζει και διαχειρίζεται με μαεστρία, εντάσσοντας τα σε μία ιστορία που όπως η ίδια λέει, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.

Και ποιος να το αμφισβητήσει όταν σε κάθε σελίδα του βιβλίου θα βρεις ένα κομμάτι του εαυτού σου ή ένα κομμάτι μίας ιστορίας που ο ίδιος ή ένας δικός σου άνθρωπος έχει βιώσει;

Η ηρωίδα του βιβλίου βρίσκεται κάποια στιγμή, έχοντας εγκαταλείψει τον τόπο της γιατί δεν αντέχει την κοινωνική και οικογενειακή πίεση, βρίσκεται στον Πειραιά, όπου και καλείται να ανταπεξέλθει μόνη στις μεγάλες δυσκολίες της καθημερινότητας της.

Οι αναφορές σε πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα, που μπαίνουν εμβόλιμα στο κείμενο για να μας δώσουν το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία στον αναγνώστη πως πρόκειται για μία αληθινή ιστορία.

Το εύρημα και οι αναφορές στην παραμυθική μορφή της Μοίρας, στην τελευταία παράγραφο κάποιων κεφαλαίων, μου δημιούργησαν μια μεταφυσική ατμόσφαιρα, η οποία προσωπικά εμένα μου κέντρισε το ενδιαφέρον και μπήκα σε διαφορετικά μονοπάτια σκέψεων. Άλλωστε η Κατερίνα Κουτουκάκη και στο προηγούμενο βιβλίο της «παίζει» με την έννοια της Μοίρας και την δυναμική της πάνω στις ζωές των ηρώων της.

Η σκηνή που η Φωτεινή ανακοινώνει την διάγνωση του παιδιού της, στην οικογένεια της, είναι συγκλονιστική. Οι εκφράσεις στα πρόσωπα, τα συναισθήματα, τα αγγίγματα, δίνονται με τρόπο τέτοιο, σαν να διατρέχει μία κάμερα τον χώρο, τόσο όσο. Απόλυτα φυσιολογικό, ιδιαίτερα αν σκεφτεί κάποιος πως η υπόθεση του βιβλίου  αγγίζει έντονα τον τομέα της ψυχολογίας. Και όταν θέλεις να αιτιολογήσεις τις λειτουργίες σκέψεων ή πράξεων, δεν μπορείς να μην αναλύσεις έστω και περιορισμένα την διαδικασία.

Οι ήρωες του βιβλίου έχουν λόγο ύπαρξης και απόλυτη συνέπεια στον ρόλο που καλούνται να παίξουν για να αποδοθεί η ιστορία.

Η  συγγραφέας καλείται να αποτυπώσει την προσωπική της εμπειρία, με τρόπο ώστε να κρατήσει για ακόμη μία φορά την ισορροπία, να μπορέσει να αποτυπώσει χρήσιμη γνώση, αλλά και να μην ξεφύγει από το βασικό πλαίσιο της μυθοπλασίας.

Η συναισθηματική φόρτιση είναι έντονη σε αρκετά σημεία του βιβλίου, όπως η στιγμή που η μάνα ζητά την συγχώρεση της κόρης της κι εκείνη της απαντά «δεν μπορώ μάνα μου… δεν μπορώ» «Μα πως να δώσεις συγγνώμη σε κάποια που αρνήθηκε να ζήσει δίπλα σου σαν μάνα σου;». σελ 438.

Οι «Δέκα Αλήθειες» είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, που μέσα από την οδό ενός κοινωνικού προβλήματος αγγίζει σχεδόν χειρουργικά, όλα τα επίπεδα σχέσεων ενός ανθρώπου και μίας οικογένειας. Ο τρόπος γραφής λυρικός, με καλοδουλεμένο λεξιλόγιο και σχεδόν μια μουσικότητα στον τρόπο που φτιάχνονται οι προτάσεις του..

Για μένα, ένα μυθιστόρημα που χρειάζεται να διαβάσει κάποιος, για να ρίξει κλεφτές ματιές στον τρόπο που κάποιοι άνθρωποι καταφέρνουν να αλλάξουν την ζωή τους, κοιτάζοντας πάντα την φωτεινή της πλευρά. Καταποντίζει τον αναγνώστη και τον διαπερνά αφήνοντάς τον να παλινωδεί στις σκέψεις και τους προβληματισμούς που του δημιουργεί και αυτή είναι η αξία του.

Γιούλη Τσακάλου

Ελεύθερος Τύπος  7/2/2022

 

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ γράφει η Λίτσα Κοντογιάννη για το βιβλίο "Το σπίτι του ΚΑΙΝ - Μάριος Καρακατσάνης" Εκδόσεις Λιβάνης!

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΪΝ - ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗΣ

Μια ομολογουμένως εξαιρετική γραφή, από την πρώτη κιόλας σελίδα μέχρι την τελευταία!

Δεν είμαι οπαδός του μεταφυσικού μυθιστορήματος, ή πιο συγκεκριμένα του θρησκευτικού θρίλερ, αλλά αυτό το βιβλίο δεν με απογοήτευσε στο ελάχιστο. Το αντίθετο θα έλεγα, με ενθουσίασε, με συνεπήρε.

Πρόκειται για την αέναη μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό που βρίσκονται ούτως ή άλλως από τη γέννησή μας μέσα μας. Ποιο από τα δύο επικρατεί; Γίνεται συνειδητή επιλογή; Παίζουν τα γονίδια μας ρόλο σε αυτή την επικράτηση; Ή μήπως τη μάχη αυτή την κερδίζει ο τρόπος που ανατραφήκαμε; Η μόνη αλήθεια είναι πως δεν ζει το ένα χωρίς το άλλο.

Οι ήρωες της ιστορίας μας, δεν είναι καθόλου τυχαίοι, ζουν και κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Είναι καθρέφτες δικοί μας. Οι χαρακτήρες είναι απόλυτα αληθινοί, δέσμιοι των επιθυμιών και των παθών τους, θύματα της φθόνου και της ζήλιας τους.

Η περιγραφή είναι ιδιαίτερα σκληρή και ο τίτλος δεν είναι καθόλου τυχαίος, μιας και έχει σχέση με την ίδια την πλοκή της ιστορίας.

Πάντα μας διακατέχει το δέος της ημέρας της κρίσης, του τέλους του Κόσμου, και ο συγγραφέας κινείται άψογα προς αυτή την κατεύθυνση, δια μέσω των πληγών του Φαραώ. Υποκινούμενος από το βιβλικό αρχέτυπο της πρώτης αδελφικής ανθρωποθυσίας, δίνει μια απολύτως σύγχρονη πνοή στο όλο θέμα. Δεν ξεχνά να θίξει και το θέμα της γενικευμένης υποκρισίας που υπάρχει παντού.

Η πλοκή είναι πολύ γρήγορη, το κείμενο απολύτως δεμένο, χωρίς κενά, γλώσσα ανεπιτήδευτη, δεν λείπει το συναίσθημα, με ένα θέμα, φυσικά, πολύ πρωτότυπο. Θα μπορούσε δε να αποτελέσει σενάριο κινηματογραφικής ταινίας, με ξένη συμπαραγωγή φυσικά.

Σίγουρα δεν πρόκειται για ένα εύκολο βιβλίο και δεν θα αρέσει σε όλους. Προϋποθέτει από τον αναγνώστη ένα ανοιχτό και νηφάλιο μυαλό γιατί δίνει άφθονη τροφή για σκέψη και προβληματισμό!

Λίτσα Κοντογιάννη

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ  

Ο Μάριος Καρακατσάνης είναι σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1978 στον Πειραιά. Ανήσυχος από μικρό παιδί, τον έλκυε ανέκαθεν το παράξενο, το ανεξήγητο και το μεταφυσικό στοιχείο. Από νεαρή ηλικία του άρεσε να βλέπει ταινίες τρόμου, να ασχολείται με την ταχυδακτυλουργία και να γράφει ποιήματα. Σε ηλικία 13 ετών ξεκίνησε το πρώτο του έργο: μια ποιητική συλλογή όπου περιέγραφε -με το δικό του πάντα προσωπικό στυλ- τις σκέψεις, τις ανησυχίες, την αγωνία του, αλλά και τις προσωπικές του εμπειρίες, ευχάριστες και δυσάρεστες. Μεγαλώνοντας, συνέχισε να γράφει ασταμάτητα, καταφέρνοντας να περιορίσει σημαντικά την δυσλεξία του αλλά και να την εκμεταλλευτεί, μεταφέρνοντας όλες τις εικόνες που είχε στο μυαλό του σε γραπτό λόγο, όσο δύσκολο κι αν ήταν.
Στο πανελλήνιο διαγωνισμό "Βραβεία Λογοτεχνίας του Φανταστικού "Larry Niven"" διακρίθηκε με την τρίτη (3η) θέση για συγγραφή νουβέλας. Στον επίσης πανελλήνιο διαγωνισμό "Ασημένια σελίδα 2015", έλαβε την πρώτη θέση με έπαινο στην κατηγορία διήγημα. Στο πρώτο συμπόσιο τέχνης της Unesco στην Ελλάδα με τίτλο Made by Artist 4, που περιλάμβανε τη βράβευση τεσσάρων αντιπροσώπων των τεχνών της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της φωτογραφίας και της λογοτεχνίας, βραβεύτηκε ως εκπρόσωπος της λογοτεχνίας (2017).
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ).
www.marioskarakatsanis.gr

Τίτλοι Βιβλίων του:
(2018)	Το σπίτι του Κάιν, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2017)	Άμυ, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2016)	Η συμφωνία των 5, Όστρια Βιβλίο
(2015)	Άμυ, Όστρια Βιβλίο
(2015)	Η κούκλα. Ο φύλακας άγγελος, Εντύποις
(2015)	Η συμφωνία, Όστρια Βιβλίο
(2015)	Το ξύπνημα, Όστρια Βιβλίο
(2014)	Άμυ, Ελληνική Πρωτοβουλία
(2013)	Η συμφωνία, Ελληνική Πρωτοβουλία
(2013)	Το ξύπνημα, Bookstars - Γιωγγαράς
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2016)	Για πάντα, Όστρια Βιβλίο
(2015)	Ασημένια σελίδα 2014, Μωραΐτης Εκδόσεις
(2015)	Ασημένια σελίδα 2014, Εντύποις