ΒΙΒΛΙΟ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ - ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Φίλες, φίλοι,

Σας καλωσορίζουμε στο blog της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ! Για πόσο μπορούμε να περιπλανηθούμε στον κόσμο του στοχασμού και της συνείδησης; Μέχρι πού αποδεχόμαστε το ελεύθερο πέταγμα της σκέψης; Κι όταν γυρίσουμε στο παρόν, στη λογική, στο «πρέπει», δεν θα πούμε ότι ήταν όνειρο, παράκρουση ή μέθη; Αυτό το ταξίδι της σκέψης στη μέθη και στο όνειρο ευελπιστεί να χαρίσει αυτή η ομάδα στον κάθε αναγνώστη. Να του δώσει φτερά για να ξεκινήσει το μαγικό σεργιάνι του σε έναν κόσμο απόλυτα αληθινό αλλά και τόσο ανεξερεύνητο, στον χώρο του βιβλίου που τόσο αγαπάμε. Και μαζί, να το στηρίξουμε με αγάπη, ήθος, ευγενικές προθέσεις, σκέψεις και πράξεις!

Γιούλη Τσακάλου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2022

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη της Αναστασίας Δημακοπούλου για το βιβλίο "ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ Όλα όσα θυμάμαι" ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ

ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ

Όλα όσα θυμάμαι

 

Το βιβλίο Ευφροσύνη Όλα όσα θυμάμαι, του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη είναι συνυφασμένο με την ιερότερη λέξη του κόσμου, την λέξη μάνα.

Μία ωδή στην μεγαλύτερη αγκαλιά του κόσμου, στην αγκαλιά της μάνας που είναι αποδέκτης όλων των δεινών, αποκούμπι κάθε πίκρας και στεναχώριας, φύλακας άγγελος στην πορεία της ζωής των παιδιών της.

Την βιογραφία της ζωής της μητέρας του συγγραφέα αποτελεί το βιβλίο αυτό, με κεντρική ηρωίδα την ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ -την μητέρα του-, η οποία αφηγείται σε α΄ πρόσωπο τα όσα βίωσε από την στιγμή της γέννησής της, έως και την ημέρα που απέκτησε αυτή τα δικά της παιδιά και τα χρόνια που ακολούθησαν, προσφέροντάς τους όλα τ΄ απαραίτητα εφόδια για να πραγματοποιήσουν τις προσωπικές τους επιλογές και τα δικά τους όνειρα.

Η Ευφροσύνη είναι η πολύτεκνη μητέρα που μάτωσε για να μεγαλώσει σωστά και έντιμα τα παιδιά της, είναι αυτή που καρπώθηκε όλα τα βάρη και τις δυσκολίες της ζωής τους, που γνωρίζει καλά να θεραπεύει καλά κάθε πίκρα και απογοήτευσή τους με την ανεξάντλητη αγάπη της, την αισιοδοξία της, με μία ανοιχτή αγκαλιά λατρείας και στοργής για το κάθε ένα τους.

Η Ευφροσύνη είναι η μητέρα που με το πείσμα της, την ανυποχώρητη στάση της απέναντι στις απανωτές τρικλοποδιές της ζωής, το ακέραιο του χαρακτήρα της, το χαμόγελό της, κατόρθωσε να ξορκίσει το κακό, την αρρώστια, την αντιζηλία και να βγει νικήτρια σε έναν άνισο αγώνα ζωής με την στήριξη του άντρα της και των δικών της ανθρώπων.

Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση, η Ευφροσύνη αναπολεί όλες εκείνες τις στιγμές της ζωής της από τα παιδικά της χρόνια,  θυμάμαι…….όταν ήμουν παιδί ζωγράφισα ένα ουράνιο τόξο και το έντυσα με τα πιο ωραία χρώματα, τότε που η μιζέρια και η απόλυτη φτώχεια δεν στάθηκε ικανή να νικήσει το πάθος για ζωή, το πάθος για μάθηση, θυμάμαι…όταν πηγαίναμε με τ΄ αδέρφια μου στο σχολείο, δύο ώρες ποδαρόδρομος, αλλά δεν μας ένοιαζε, την ανάγκη να δημιουργήσει την δική της οικογένεια με τον αγαπημένο της, θυμάμαι …την μέρα του γάμου μου, το νυφικό μου, τον άνδρα μου να λάμπει από ευτυχία… Αφηγείται το ωραιότερο κομμάτι της ζωής της θυμάμαι…το κλάμα των παιδιών μας όταν ήταν μωρά κι αργότερα το σπίτι μας να γεμίζει από χαρά… είναι η στιγμή που το παιδικό κλάμα αποτελεί την ζωοποιό δύναμη απέναντι στα αλλεπάλληλα χαστούκια της μοίρας.

Μόνο θαυμασμό, σεβασμό και συγκίνηση ένιωσα, διαβάζοντας την ιστορία της ζωής της, ιδιαίτερα στα κομμάτια εκείνα της ζωής που οι δυσκολίες την άγγιξαν, χωρίς να την λυγίσουν, που ποδοπάτησαν την αξιοπρέπειά της, χωρίς να σκύψει ποτέ το κεφάλι, σε όλες εκείνες τις αγωνίες για την υγεία του αγαπημένου της συζύγου και τους φόβους για τις μετέπειτα εξελίξεις, σε όλες αυτές τις αντιξοότητες στάθηκε δυνατή, δείχνοντας μεγάλη ψυχική δύναμη και ανωτερότητα.

Το βιβλίο Ευφροσύνη Όλα όσα θυμάμαι, του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, εξυμνεί το μεγαλείο της μητρικής αγάπης, μέσα από την προσωπική ιστορία μιας απλής καθημερινής γυναίκας και πολύτεκνης μητέρας, της Ευφροσύνης, η οποία αντλώντας δύναμη από τους καρπούς της αγάπης της, τα έξι παιδιά της, έδωσε μεγάλο αγώνα για να τα μεγαλώσει, κόντρα σε οποιαδήποτε κακοτοπιά, βάδισε δίπλα τους μεταφέροντάς του όλες τις αξίες και τις αρετές της ζωής, εφόδια απαραίτητα για να καταστούν υπεύθυνοι πολίτες της κοινωνίας μας.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ




 

 

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ Γράφει η κα Αναστασία Δημακοπούλου για το βιβλίο "Η Φωνή μέσα μου - Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης" Εκδόσεις Πνοή!



Φωτό... Αναστασία Δημακοπούλου





ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ

Μετά την ιδιαίτερη αίσθηση που προκάλεσε «Η γριά βαλίτσα» ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης επιστρέφει με μια διαφορετική ιστορία. 

«Η ΦΩΝΗ ΜΕΣΑ ΜΟΥ» τιτλοφορείται το νέο του βιβλίο! 

Πρόκειται για μια συγκλονιστική μαρτυρία-εξομολόγηση ενός νέου ανθρώπου που ζει ανάμεσά μας! Άνθρωποι, που αποκαλούνται η «ψυχή της παρέας», με μεγάλη αυτοπεποίθηση και υπέρμετρο ενθουσιασμό, άνθρωποι της διπλανής πόρτας με μία συνήθης καθημερινή ρουτίνα, άνθρωποι «κρυψίνους» που την μια στιγμή, δείχνουν φυσιολογικοί και την αμέσως επόμενη, τους παρατηρούμε να υποφέρουν από ένα ανεξήγητο τρέμουλο στα χέρια, μία ασυναρτησία στην καθημερινή ομιλία, φέρονται περίεργα για μας τους υπόλοιπους και πολύ συχνά, γίνονται αντικείμενο χλευασμού, εισπράττοντας την αδιαφορία και την απαξίωση του κόσμου. 

Πόσες και πόσες είναι οι φορές που έχουμε διασταυρωθεί μαζί τους, προκαλώντας μας ερωτηματικά για την φυσικότητα της συμπεριφοράς τους! 

Ο Φίλιππος της ιστορίας μας, είναι ένας τέτοιος τύπος. Όπως κάθε νέος είναι γεμάτος όνειρα, άκρατο νεανικό ενθουσιασμό και ελπίδες, παλεύει να υλοποιήσει τα σχέδιά του, να δημιουργήσει. Πώς μπορεί όμως να ορθοποδήσει ένας άνθρωπος, όταν απουσιάζει ένα στέρεο συναισθηματικό υπόβαθρο; 

O Φίλιππος εξομολογείται: από μικρός αποτελεί το παράσιτο, το μίασμα της οικογένειας, καθώς είναι ο διαφορετικός, ο προβληματικός όπως τον αποκαλούν. Την ίδια συμπεριφορά βιώνει ανελλιπώς και στο σχολικό περιβάλλον. «Ταμπέλες» στην οικογένεια, «ταμπέλες» και στο σχολείο. Ουσιαστικά, κανείς δεν έσκυψε πάνω στον Φίλιππο, απλά για να διαπιστώσει, ότι ήταν ένα υπερευαίσθητο παιδί, που το μόνο που αποζητούσε ήταν αληθινή αγάπη, στήριξη από αγαπημένα πρόσωπα και αφοσίωση. Και έτσι αρχίζουν οι επισκέψεις στους ψυχολόγους, γιατί το να είσαι συνεσταλμένος σήμερα, θεωρείται ελάττωμα για ορισμένους.

Και μετά έρχονται τα ψυχοφάρμακα, οι φοβίες, οι μανίες, η κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ, οι σκέψεις θανάτου και αυτοκτονίας. Μαύρες, άγνωστες φωνές να χειραγωγούν το μυαλό και την ψυχή του, σαν τρομακτικές σκιές να εισβάλλουν από το πουθενά, υποδεικνύοντάς του ακραίες συμπεριφορές. Ο Φίλιππος μπαινοβγαίνει σε κλινικές ψυχικής αποκατάστασης, ανεβαίνει τον δικό του, προσωπικό γολγοθά, παγιδευμένος στα δίχτυα μιας σοβαρής ψυχικής νόσου.
Η προσωπική μαρτυρία του Φιλίππου, δεν μπορεί παρά να συγκινήσει βαθύτατα κάθε αναγνώστη. Με τον γλαφυρό του λόγο ο συγγραφέας επιτυγχάνει ο αναγνώστης να ταυτιστεί με τον ήρωα. 

Τον συμπονά αλλά και τον αφυπνίζει παράλληλα. Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για όλους εμάς, που ενδέχεται να παραβλέπουμε κάποια ανησυχητικά σημάδια. Ο Φίλιππος είχε δίπλα του αγαπημένα πρόσωπα, που τον αφουγκράστηκαν και τον στήριξαν στον αγώνα του. 

Δεκάδες είναι οι άνθρωποι που αναμετριούνται καθημερινά, με τους προσωπικούς τους δαίμονες, χωρίς ίχνος υποστήριξης και βοήθειας από πουθενά. Μπορεί ν΄ αρνούνται την ασθένεια, να προτιμούν την απομόνωση, ή να βιώνουν διαφορετικά συναισθήματα, όπως θλίψη, θυμό ή και ντροπή ακόμα, υποθάλποντας το πρόβλημα. Έτσι όμως, βυθίζονται σε μια «μαύρη τρύπα», από την οποία νιώθουν ότι δεν θα βγουν ποτέ. 

Για αυτό ακριβώς τον λόγο είναι σημαντικό, να είμαστε διορατικοί με τους συνανθρώπους μας και όχι απλά να «στιγματίζουμε» το πρόβλημα. Αυτό φυσικά προϋποθέτει ευσυνειδησία και υπευθυνότητα, την κατανόηση και ψυχική στήριξη του ανθρώπου που μας έχει ανάγκη. 

Η συγκλονιστική εξομολόγηση του ήρωά μας και κατά επέκταση το βιβλίο του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, 

Η ΦΩΝΗ ΜΕΣΑ ΜΟΥ, περνάει ένα ηχηρό μήνυμα: Ας μην αφήνουμε τις φωνές αυτές, να παίζουν το ρόλο του βασανιστή μέσα στο κεφάλι μας, στραγγίζοντας την ζωτική μας ενέργεια. 
Ας γίνουν το κίνητρο, που θα μας καθοδηγήσει να βρούμε την γαλήνη και την ισορροπία, τον αληθινό εαυτό μας! 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ 



Ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης γεννήθηκε στο «Αλεξάνδρας» το 1981. Μεγάλωσε στη Νίκαια με άλλα πέντε αδέρφια και δυο υπέροχους γονείς. Στην τρίτη τάξη του Δημοτικού άρχισε να δίνει παραστάσεις Καραγκιόζη κι έναν χρόνο μετά έγραψε την πρώτη του επιθεώρηση, την οποία και ανέβασε στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας. Σπούδασε υποκριτική στον Ίασμο. Έχει γράψει τέσσερις κωμωδίες: «Το Τελευταίο Botox», «Τρεις Τρεις Εννιά», «Δεν είμαι εγώ η Σταχτοπούτα», και την «Diva». Τα τρία παίχτηκαν με επιτυχία. Όσο ζούσε στη Θεσσαλονίκη είχε μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Εγνατία. Όταν επέστρεψε στη βάση του, άρχισε να γράφει τους «Μονολόγους» στην City Uncovered. Πολλά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα ηλεκτρονικά περιοδικά..
Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: «Το Τελευταίο Botox και άλλες ιστορίες», «Ερμή...Μη!», «Φόνοι στην Κρυστάλλη. «Η Γριά Βαλίτσα» και «Η φωνή μέσα μου» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πνοή.