ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου για το βιβλίο "Ο ΧΑΡΑΚΤΗΣ", Αλέξης Μοστριός, Εκδόσεις BELL

ΑΛΕΞΗΣ ΜΟΣΤΡΙΟΣ  «Ο ΧΑΡΑΚΤΗΣ»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

 

«Ο καμαρότος ακούμπησε την πολυτελή βαλίτσα της στο πά­τωμα και της έδωσε χαμογελαστός το κλειδί».

Είναι ολοφάνερο ότι η αστυνομική λογοτεχνία βρίσκεται σε στάδιο ανανέωσης. Θέλει όμως δουλειά για να μετεξελιχθεί σε ένα είδος, όχι του σήμερα, αλλά του αύριο· και είναι μεγάλη χαρά όταν νέοι εκπρόσωποί της, όπως ο κύριος Αλέξης Μόστριος, εργάζονται προς αυτήν την κατεύθυνση.

Στο νέο του μυθιστόρημα «Ο Χαράκτης», από τις Εκδόσεις Bell, υφαίνει μια πλοκή, η οποία συνδυάζει τεχνικές του παρελθόντος μα και σύγχρονες. Μια πλοκή που κολλάς πάνω της, λες και είναι ιστός, και δε μπορείς να κουνηθείς παρά μόνο μόλις σε ελευθερώσει εκείνη. Μια πλοκή, βύθιση στον κόσμο που μπορεί να υπάρχει και δίπλα σου χωρίς να το ξέρεις. Τόσο αληθινή γραφή.

Ήρωες με «αγκάθια» που τα νιώθεις σαν δικά σου. Ήρωες που νιώθεις την ανάσα τους στο πρόσωπό σου καθώς μιλάνε. Ήρωες από χώμα που τους μυρίζεις.

Γλώσσα στρωτή με ενδιαφέρουσες λυρικές νύξεις.

Επιπλέον, ο συγγραφέας κάνει κάτι ακόμα αξιέπαινο. Ενώ «Ο Χαράκτης» είναι η συνέχεια του προηγούμενού του βιβλίου, «Ικέτες», αλλάζει και ο κεντρικός ήρωας (ο Ωρίωνας Άστρος δίνει τη θέση του στη Μαίρη Σίμου) μα και το genre (από urban crime σε domestic crime) με απόλυτη φυσικότητα.

Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο.

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το τέλος του καλοκαιριού στο όμορφο νησί της Νάξου σηματοδοτεί την αρχή μιας σειράς από περίεργα και ανεξήγητα εγκλήματα, θύματα των οποίων είναι γυναίκες που δε φαίνεται να έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους. Ο δολοφόνος αφήνει πάνω τους την «υπογραφή» του, υποχρεώνοντας τις τοπικές Αρχές να ζητήσουν τη συνδρομή του Τμήματος Ανθρωποκτονιών και των έμπειρων στελεχών του.

Την υπόθεση θα αναλάβει η αστυνόμος Μαίρη Σίμου. Χωρίς τη βοήθεια του συνεργάτη της Ωρίωνα Άστρου, που βρίσκεται σε διαθεσιμότητα, πρέπει να βρει γρήγορα την απάντηση στο γρίφο βάζοντας τον εαυτό της σε άμεσο κίνδυνο. Τα εγκλήματα συνεχίζονται, η τοπική κοινωνία βρίσκεται σε πανικό και το μέλλον της στο Σώμα διαγράφεται σκοτεινό, καθώς την ώρα που η βοήθεια δε φαίνεται να έρχεται από πουθενά ο δολοφόνος μοιάζει να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Αλέξης Μοστριός γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Από τότε, ταξιδεύει μέσα στο κεφάλι του και σε πολλές χώρες και ελληνικά νησιά έξω από αυτό προσπαθώντας να καταλάβει τον κόσμο και να γεμίσει εικόνες, την ώρα που θα έπρεπε να συγκεντρώνεται στο γράψιμο. Έχει περάσει αρκετά χρόνια στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο σπουδάζοντας και βουτώντας μέσα στα βιβλία, που ήταν πάντα η μεγάλη του αγάπη μαζί με τον αθλητισμό και τη μουσική. Ζει πλέον μόνιμα στην πρωτεύουσα και αυτό είναι το πρώτο του βιβλίο. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του μέσω email στο alexismostrios@gmail.com.

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

Περισσότερα για το βιβλίο εδώ

 

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου για το βιβλίο "Η Μαγική χαρά" – Μαρία Ιατρίδη– Εκδόσεις Flippress | Uprise IKE

«Η ΜΑΓΙΚΗ ΧΑΡΑ» ΜΑΡΙΑ ΙΑΤΡΙΔΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ UPRISE/FLIPRRES

 

          «Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μεγάλη παιδική χαρά».

          Λείπει η «μαγεία» στις μέρες μας. Γιατί δεν ακούμε το παιδί μέσα και δίπλα μας. Γι’ αυτό τα καλά παραμύθια μάς πηγαίνουν εκεί που νιώθουμε ασφαλείς· στην παιδική μας ηλικία. Ίσως θα έπρεπε αντί να διαβάζουμε εμείς παραμύθια στα παιδιά μας για να κοιμηθούμε να συνέβαινε το αντίστροφο.

          Στο παιδικό βιβλίο της Κυρίας Μαρίας Ιατρίδη, από τις Εκδόσεις UPRISE/FLIPRRES, με εικονογράφηση της Κυρίας Κλεοπάτρας Δροσοπούλου, ο μαγικός κόσμος γίνεται μέρος του πραγματικού για να πει αλήθειες που λέγονται μονάχα απ’ τη φαντασία.

          Άρτια χρήση αντικειμένων που τους προσδίδεται ανθρώπινη συμπεριφορά.

          Ρητά που άνετα θα έκτιζαν μια ολοκληρωμένη, φρέσκια παιδική φιλοσοφία.

          Η συγγραφέας φέρνει ένα άλλο μοτίβο, απ’ αυτό που ‘χαμε συνηθίσει, στο παιδικό βιβλίο.

Τα παιδιά θα «παίξουν» και εμείς θα προβληματιστούμε για όσα κάνουμε λάθος.

Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο.

Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Περισσότερα για το βιβλίο εδώ

 

 

 

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου για το βιβλίο «Το μακρύ σοκάκι» – Γιώργος Γιώτσας – Εκδόσεις Λυκόφως

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΩΤΣΑΣ: «ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΣΟΚΑΚΙ»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΥΚΟΦΩΣ

 

          «Το άτυχο κορίτσι γλίστρησε και έπεσε μες το πηγάδι. Αυτή ήταν η απάντηση που είχαν έτοιμη για τους ξένους, αλλά και που συζητούσαν επίσημα μεταξύ τους οι κυράδες, οι γέροντες, ακόμα και τα παιδιά στο χωριό».

          Πόσο βαθιά ή ρηχή είναι η συνείδηση; Και τι προσδιορίζει το βάθος της; Αν είναι βαθιά σε πνίγει μέσα στο χάος των πράξεων και των σκέψεών σου –αλλά ίσως να ανασαίνεις αληθινά τότε-, και ρηχή σε στεγνώνει ώσπου να μην είσαι πια ένας άνθρωπος που μπορεί να κλάψει, να γελάσει, να κάνει έρωτα και να το εννοεί, να ματώσει.

          Υπάρχουν δύο κλάσματα που απαρτίζουν τη ζωή· τη συνείδηση –αριθμητής- με το σκοτάδι μέσα μας –παρανομαστής-, και την ενσυναίσθηση –αριθμητής- με τον ατομικισμό –παρανομαστής-. Το πόσο μικρό ή μεγάλο θα είναι το κάθε κλάσμα καθορίζεται απ’ το μέγεθος του παρανομαστή.

          Η συγγραφική συνείδηση αν προστεθεί με την κοινή μας ενσυναίσθηση έχουν ως αποτέλεσμα το όλον της ύπαρξης από τον άνθρωπο έως το Θεό· και αυτό μας δίνει ο κύριος Γιώργος Γιώτσας στο νέο του βιβλίο «Το μακρύ σοκάκι» από τις Εκδόσεις Λυκόφως.

          «Μόνο που ήταν πια, μια αγάπη από έναν πυρήνα ξεθωριασμένο, σαν μια παλιά φωτογραφία σε ναυάγιο του βυθού».

          Στη νουβέλα αυτή ο συγγραφέας κατ’ αρχάς εμβαθύνει την αρχική του τομή στη ροκ λογοτεχνία, αλλά δημιουργεί ένα άριστο, οικείο και ζωντανό λαογραφικό εγχειρίδιο που είμαι βέβαιος ότι αν δινόταν στα πανεπιστήμιά μας θα είχε απίστευτα μεγάλη αλληλεπίδραση με τους σπουδαστές.

          Υπάρχει επίσης μια λογοτεχνική, φυσική και πολύ συναισθηματική «αρχειοθέτηση» της παλιάς καλής ροκ εν ρολ μουσικής από τον κεντρικό χαρακτήρα, ο οποίος –κι αυτή τη φορά- είναι ένας ήρωας, [ή αντί-ήρωας, τα όριά αυτών των δύο άλλωστε στα βιβλία του κύριου Γιώτσα είναι δυσδιάκριτα ώστε να εξομολογείται στον υπέρτατο βαθμό η πολύπλευρη φύση του ανθρώπου], που θα μπορούσε να ήταν ο πυρήνας μιας αρχαίας τραγωδίας. Και γι’ αυτό πιστεύω ότι ο συγγραφέας μας ανοίγει το κεφάλαιο της νεό-τραγικής ποίησης, διότι στη γλώσσα του συμπράττουν η ωμότητα και ο λυρισμός γεννώντας μια διάλεκτο στα μέτρα του ωραίου και του καλού, δηλαδή της ζωής.

          Ο φόβος δεν είναι το όχημα της πλοκής αλλά η ταχύτητά της που όσο αυξάνεται, τόσο το κοντέρ της αδρεναλίνης, που διαστέλλει νου και ψυχή, φαίνεται απεριόριστο.

          Το χωριό στο διαδραματίζονται τα γεγονότα αποτελεί ένα νοητό μουσείο των λογοτεχνικών επιτευγμάτων του κύριου Γιώτσα.

 

 

          Η κοινωνική τοποθέτηση, πιο ισχυρή από ποτέ, μας αγκαλιάζει σαν τη σκιά ενός βουνού· μας αγαλλιάζει γιατί πάντοτε η φύση –άρα η αλήθεια- είναι η μάνα του ανθρώπινου ψυχισμού και μας τρομάζει επειδή αυτό το βουνό είναι από γυαλί στο οποίο καθρεπτίζεται η φρίκη του κόσμου που φτιάχτηκε από την ζήλεια μας προς την αθανασία.

          Θα τολμήσω και μία άλλη οπτική στη λογοθεωρία του συγγραφέα. Ο Θεός άφησε τους ανθρώπους να βάλουν τα καρφιά στο Χριστό ώστε να επιβεβαιωθεί ο Ίδιος. Επομένως έχουμε ένα Θεό που ‘ναι τόσο φιλεύσπλαχνος όσο και εγωιστής, και έτσι ό,τι έπλασε –ακόμη και το κακό- απαρτίζεται από τα δύο αυτά συγκρουσιακά συναισθήματα.

Οι υψηλές ιδέες επιστρέφουν και κυριαρχούν στα λογοτεχνικά πράγματα μέσω αυτού του βιβλίου.

Για ακόμη μια φορά το σημείωμα του συγγραφέα θα μπορούσε να είναι ένα ολόκληρο βιβλίο, ένας ολόκληρος αιώνας, μία ολόκληρη ζωή, συν το θάνατο, όπου υμνείται το καλό Ελληνικό Βιβλίο και η αγάπη στο βίο μας, που ίσως δε διαφέρουν αυτά τα δύο.

Για όλα τα παραπάνω πιστεύω πως «Το μακρύ σοκάκι» είναι η «Κιβωτός» του κύριου Γιώτσα, ο καθρέπτης της αξίας του που τον στρέφει γενναιόδωρα και προς εμάς για να δούμε ποιοι είμαστε στ’ αλήθεια.

Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο κύριε Γιώργο Γιώτσα.

Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Περισσότερα για το βιβλίο εδώ